Günümüzde ilişkiler, çağın getirileri ile değişiklik göstermekte; bununla birlikte, bilinçli bir bekarlık olarak adlandırılan yaşam biçimi daha fazla tercih edilmeye başlanmıştır. Bekarlık dediğimiz noktada asıl bakmamız gereken, bir zorunluluktan dolayı mı yoksa bilinçli tercihlerimiz kaynaklı mı olduğudur. Günümüz yaşantılarını incelediğimizde, bunun ikisinin de olduğunu görebiliyoruz. Anne babalarımız veya diğer aile üyelerimizin ilişki dinamiklerine baktığımızda, şimdi var olan dinamiklere göre farklı olduğunu da görebiliyoruz. Değişen toplum normları, ekonomik koşullar, değer yargıları ve sosyal medyanın etkisiyle ilişkilere olan bakış açımız da etkilenmiş ve değişmiştir. Eski değer yargılarında din ve inanç sistemlerinin, aynı zamanda toplumun katı normlarının getirdiği evliliğin mutlak bir zorunluluk olarak algılanması mevcuttu; ama şimdinin değişen normlarında bu, bir zorunluluktan ziyade kişinin tercihine kalmıştır. Tabii ki, belirli toplumlarda katı normlar devamlılık sağlamaktadır ve bununla birlikte evlilik kurumu bir zorunluluk olarak görülmektedir; bazı durumlarda da birey, yaşadığı çevreden dolayı yargılanacağını düşündüğü için evlilik ve ilişki kalıplarına girmeyi zorunlu görmektedir.
Son yıllarda artan bireysel farkındalıklar da bir parametre olmuştur. Bireyselcilik fikri doğdu diyebiliriz. Bireyler, ailelerinin ve çevre etkilerinin baskıları ve değer yargılarından çok, kendi değer yargı sistemlerini ön plana koymaya başlamışlardır; neyi isteyip istemediklerine kendileri karar vermeye başlamışlardır. Bireyin bireysel farkındalıkları arttıkça beklentileri de değişiyor; bu doğrultuda hayatlarını ve ilişkilerini buna göre düzenliyorlar. Bu bireysel farkındalık bir güç mü yoksa zehir mi, burası bir soru işareti. Bireysel farkındalıklar sayesinde bireyler belirli kriterler oluşturuyor; bu kriterlerle de eleme yöntemi gerçekleştiriyor ve seçici davranmaya başlıyorlar. Özellikle kadınların kendi ekonomik özgürlüklerini ellerine almaya başlamasıyla hayata olan bakış açıları değişmeye başlamıştır. Geçmiş zamanlarda erkeğe bağlı kalmasına sebep olan bu faktör ortadan kalkınca zorunluluk da ortadan kalkmış oldu. Aynı zamanda bireylerin kariyerlerini ön plana koyması da bir faktördür.
Genel olarak insanoğlu, kafasını yaslayacağı bir omuz, yol arkadaşı arama eğilimindedir; ne kadar bazen buna ihtiyacımız olmadığını söylesek de yapımız gereği bunu isteriz. Sevilmek ve sevmek en temel ihtiyaçlarımızdandır çünkü. Maslow’un temel ihtiyaçlar hiyerarşisinde bundan bahsetmiştir; bireyin aidiyet ve sevgi ihtiyacından, bireyin duygusal bağ kurma ihtiyacından (Maslow & Lewis, 1987). Bununla birlikte bireyler, yalnızca bir ilişki içinde bulunmak amacıyla kendi beklenti ve değerlerinden ödün vermek yerine, anlamlı ve doyurucu bir ilişki kurana kadar bilinçli olarak bekar kalmayı tercih edebilmektedir.
Bu bağlamda bilinçli bekarlık, sevgi ve yakınlık ihtiyacının reddedilmesi anlamına gelmemektedir. Aksine, bu tercih, bireyin kendisini tanıması, sınırlarının farkında olması ve sağlıklı bir ilişki için uygun koşulların oluşmasını beklemesi şeklinde değerlendirilebilir. Ancak bilinçli bekarlık ile yakınlık kurmaktan kaçınma arasındaki ayrımın yapılması önemlidir. Çünkü bekarlık, kimi bireyler için özgür ve bilinçli bir yaşam tercihi olurken, kimileri için geçmiş deneyimlerin, bağlanma korkusunun, ekonomik sorunların veya toplumsal koşulların sonucu olabilir. Bu nedenle bilinçli bekarlığın bireysel, psikolojik ve toplumsal boyutları birlikte ele alınmalıdır.
Kaynakça
- Kaynakça
- Maslow, A., & Lewis, K. J. (1987). Maslow's hierarchy of needs. Salenger Incorporated, 14(17), 987-990.
- Erdoğan, B. (2019). MODERN TOPLUMDA YANLIZ YAŞAMAK, YENİ BİR NORM OLARAK BEKÂRLIK. Sosyologca, (18/19), 293.
