Mutluluk gerçekten ne demek? Mutluluk çoğu zaman yanlış anlaşılıyor. Birçok insan mutlu olmayı; sürekli iyi hissetmek, hiç kaygılanmamak, hep enerjik ve motive olmak sanıyor. Oysa insan ruhu böyle çalışmıyor. Hayatla bağı olan herkes zaman zaman yorulur, üzülür, kaygılanır, hatta bazen hiçbir şey hissetmek istemez.
Psikolojik açıdan mutluluk; sürekli neşeli olmak değil, insanın hayatıyla genel olarak bağ kurabilmesidir. Zor duygular yaşasa bile yaşamın tamamen dışına düşmemesi, kendini hayattan kopmuş gibi hissetmemesiyle ilgilidir. Bugün ise mutluluk neredeyse bir başarı göstergesi gibi sunuluyor. İyi görünürsen, doğru ilişkiyi bulursan, istediğin işe sahip olursan ya da yeterince pozitif düşünürsen mutlu olacağın söyleniyor. Sosyal medya da bunu sürekli besliyor. Herkes iyi hissediyormuş gibi görünürken, insan kendi mutsuzluğunu daha fazla sorgulamaya başlıyor. Belki de bizi en çok yoran şeylerden biri, sürekli mutlu olmamız gerekiyormuş gibi hissettirilmesidir.
Herkesin Mutluluğu Aynı Yerde Değildir
Kimisi kalabalıkta iyi hisseder, kimisi yalnız kaldığında. Bazı insanlar üretirken mutlu olur, bazıları sevdikleriyle vakit geçirirken. Kimi için başarı önemlidir, kimi için huzur. Bu yüzden mutluluğun tek bir formülü yoktur. İnsanların iyi hissettikleri yerler, yanında kendileri gibi davranabildikleri kişiler ve yaşam biçimleri birbirinden farklıdır. Asıl önemli olan, kişinin kendisini gerçekten neyin beslediğini fark edebilmesidir.
Üstelik mutluluğu sadece dış koşullara bağlamak da yeterli değildir. İnsan bazen tek başınayken de kendisiyle iyi vakit geçirebilmeyi öğrenmelidir. Çünkü kişi, yalnız kaldığında tamamen boşluk hissediyorsa; dışarıdaki hiçbir şey uzun süreli bir tatmin yaratmaz.
Sürekli İyi Hissetmeye Çalışmak Neden Yoruyor?
Son yıllarda mutluluk adeta bir görev haline geldi. “Negatif düşünme.” “Hep pozitif kal.” “Enerjini düşürme.” “İyi düşün, iyi olsun.” Elbette iyi hissetmek istemek çok doğal. Ama insanın her duyguyu kontrol etmeye çalışması zamanla kendi duygularıyla savaşmasına neden olabiliyor. Bir süre sonra kişi üzülünce kendine kızıyor. Kaygılandığında başarısız olduğunu düşünüyor. Öfkelendiğinde kötü biri gibi hissediyor. Halbuki bunların hepsi insana ait duygulardır. Mutlu bir hayat, sadece güzel duyguların olduğu bir hayat değildir. Hayal kırıklığı, kaygı, öfke, yas ve kırgınlık da yaşamın içindedir. Bunları tamamen susturmaya çalışmak çoğu zaman daha fazla baskı yaratır. İnsan kaçtığı duyguların içinde daha çok sıkışır.
Hayattan Uzaklaşmak Neden Çözüm Olmuyor?
Birçok insan zor dönemlerde önce hayatla bağını azaltıyor. Daha fazla uyuyor, daha az konuşuyor, mesajlara geç dönüyor, ertelemeye başlıyor. Günler ekran karşısında geçiyor ama yine de dinlenmiş hissetmiyor. Çünkü çoğu kişi önce iyi hissetmesi gerektiğini düşünüyor. “Bir toparlanayım, sonra tekrar hayata karışırım.” Oysa psikolojik süreç çoğu zaman tam tersine işliyor. İnsan bazen içinden gelmese bile küçük adımlar attıkça yeniden hareket etmeye başlıyor. Kısa bir yürüyüş, biriyle kurulan küçük bir temas, ertelenen bir işi tamamlamak ya da sadece günün içine biraz daha karışmak bile ruh halini değiştirebiliyor. Buradaki amaç zor duyguları yok etmek değil. Ama o duygular yüzünden hayatın tamamen dışına düşmemek. Çünkü insanı çoğu zaman büyük motivasyonlar değil, hayatla kurduğu küçük ama düzenli bağ ayakta tutuyor.
Mutluluk Sadece Bireysel Bir Mesele Değildir
Bazen insanlar yeterince mutlu olamadıkları için kendilerini suçluyor. Ama bazı duygular yalnızca kişisel yetersizlik değildir. Ekonomik zorluklar, belirsizlik, yalnızlık, kayıp, şiddet, tükenmişlik ya da güvende hissedememek insan ruhunu doğrudan etkiler. Bu yüzden mutluluğu sadece bireysel çabayla açıklamak gerçekçi değildir. İnsan bazen gerçekten zor şartların içinde yaşamaya çalışıyordur. Kaygı, öfke ya da mutsuzluk bazen bozuk bir düzene verilen sağlıklı tepkiler olabilir. Önemli olan, bu duyguların insanı tamamen hayattan koparmasına izin vermemektir. Hayatın içinde kalmak sadece işe gitmek ya da günü tamamlamak değildir. İnsanlarla temas kurabilmek, birilerine tutunabilmek, gerektiğinde yardım isteyebilmek ve hayatında değiştirmek istediği şeyler için harekete geçebilmektir.
Mutluluk Kusursuz Hissetmek Değildir
Belki de mutluluk, her zaman iyi hissetmek değildir. Bazen tam olarak iyi hissetmese bile hayatın içinde kalabilmek, küçük şeylerle yeniden temas kurabilmek ve kendine biraz daha dürüst davranabilmektir. İnsan sürekli güçlü olmak zorunda değildir. Sürekli pozitif düşünmek ya da her şeyi kontrol etmek zorunda da değildir. Çünkü ruh sağlığı, hiçbir zaman kötü hissetmemek değil; zor duygular geldiğinde de yaşamla bağ kurmaya devam edebilmektir. Belki de mutluluk, kusursuz hissetmekten çok; hayatın bütün duygularına rağmen onunla bağ kurabilmeye devam edebilmektir.
