Cumartesi, Şubat 21, 2026

Haftanın En Çok Okunanları

Son Yazılar

Yetersizlik Kıskacında Sıkışmak

Kişinin ve çevresindekilerin kişiyle ilgili sürekli sorgulamalarından doğan, yapıcı olmaktan çok yıkıcı etki yaratan, gündelik hayatın ve yaşayışın akışını bozmayan ama yönlendiren sinsi bir hezeyan olarak tanımlanabilir yetersizlik inancı. Bu inanç çoğu zaman erken yaşam deneyimleri, eleştirel iç ses ve koşullu kabul algısıyla ilişkilidir. Kişinin kendisiyle ilgili yargıları, zihninde oluşan olumsuz düşünce kalıpları ve varolan şemaları da yetersizlik inancını oluşturan, besleyen ve büyüten olgulardır. Yetersizlik inancı, bireyin kendi performansını, değerini ya da yeterliliğini gerçekçi olmayan ölçütlerle değerlendirmesi sonucu ortaya çıkabilir. Yaşamın pek çok alanında katı ve net bir şekilde devamlılığını sürdürebilir. kişinin zekâ, yetenek, bilgi, sosyal beceriler, statü açısından kendini sık sık değerlendirdiği ve bu değerlendirmeler sonucu başarısız olarak etiketlediği kendi zihninde oluşturduğu yetersizlik temel inancını doğruladığı bir kalıbın içinde varolması ve kendi yarattığı kısır döngüyle savaşması halidir.

Yetersizlik İnancının Kısır Döngüsü

Bu kısır döngüde kişi hayatının bir noktasında gerçekleştirdiği davranışları zihnindeki yetersizlik temel inancının gölgesinde sürdürür. Aslında bir davranışı yaparken zihninde bu davranışı başarıyla yerine getiremeyeceğine dair bir inançla hareket ederken bilinçsizce başarılı olma yoluna engeller döşemektedir. Başarısız oldukça zihninde ki temel inancı güçlendirmekte ve bu inancı güçlendirdikçe de başarılı bir performans göstermekten uzaklaşmaktadır. Kişi farkında olmadan bu inancı destekleyen kanıtlar aramakta ve kendini gerçekleştiren kehanetin ağına düşebilmektedir. Peki bu kısır döngüyü kırmanın bir yolu var mıdır? Öncelikle zihninde varolan bu inancın hayatındaki yansımasının farkına varmak gerekmektedir. Yetersizlik temel inancına sahip olan kişi yaptığı yada yapacağı performanslarla ilgili başaramayacağım, yeterli değilim, beceriksizim gibi olumsuz eleştiriyle yoğrulmuş bir iç sese maruz kalıyor olabilir.

Erken Yaşam Deneyimleri ve iç Ses

Erken dönem deneyimlerin anlaşılması, burada belirleyici bir rol oynar. Çocuklukta sıkça eleştirilen, karşılaştırılan, koşullu sevgiye maruz kalan ya da duygusal olarak yeterince görülmeyen bireyler; zamanla “olduğum halimle yeterli değilim” sonucuna varabilirler. Bu sonuç, yetişkinlikte bireyin kendisine yönelik sert ve cezalandırıcı bir iç tutum geliştirmesine zemin hazırlar. Bu iç sesin kişiye doğruyu söyleyip söylemediğine dair sorgulamalarda bulunmak ve bu iç sesin kaynağını doğru tespit edebilmek adına erken yaşam deneyimlerini irdelemek, bu olumsuz iç sesin oluşturduğu yıkıcı etkiyi görebilmek büyük bir lütuf olabilmektedir kısır döngüyü kırabilmek için. Ayrıca zihnimizde varolan bu inancı bir inanç olarak kabul edebilmek başlı başına büyük bir adım olarak değerlendirilebilir gelişim ve değişim için zihnimizde ki bu kalıp bir gerçek değil bir inanç ve bir görüştür.

Dönüşüm ve öz Şefkat

Bu yetersizliğe inanmanın ve kabul etmenin bizim seçtiğimiz ve sorumluluğunu üstlenmemiz gereken bir olgu olduğunu hatırlamak doğru olacaktır. Dolayısıyla bu inancı seçmemek ve bu içsesin doğruluğunu sorgulayarak hareket etmekte bizim sorumluluğumuzdadır. Bu döngüyü dönüştürmenin yolu, bireyin kendisiyle kurduğu ilişkiyi yeniden yapılandırmasından geçer. Eleştirel iç sesin karşısında, daha gerçekçi, şefkatli ve destekleyici bir iç ses geliştirmek; sürecin temel hedeflerinden biri olabilir. Bu, yetersizlik inancını tamamen ortadan kaldırmak değil; onunla kurulan ilişkinin değişmesidir. Çünkü amaç, “hiç yetersizlik hissetmemek” değil, yetersizlik hissi ortaya çıktığında bireyin kendisini regüle edebilmesi ve bu his tarafından yönetilmemesidir.

Sonuç: Yeni Bir Özgürlük Alanı

Sonuç olarak, yetersizlik inancı bireyin kimliğinin bir parçası değil; öğrenilmiş ve sürdürülen bir zihinsel yapıdır. Bu yapıyı fark etmek, sorgulamak ve dönüştürmek; bireyin kendi potansiyeline daha şefkatli ve gerçekçi bir yerden yaklaşabilmesine imkân tanır. Kişi, yetersizlik hissiyle tanımlanmak yerine; bu hissi taşıyabilen, onunla birlikte ilerleyebilen bir özne haline geldikçe, yaşamda daha özgür ve esnek bir alan açılmaya başlar.

Fatmanur GENÇOĞLAN
Fatmanur GENÇOĞLAN
Fatmanur Gençoğlan, Gaziantep Üniversitesi’nde tamamladığı lisans eğitiminin ardından insan gelişimi ve psikolojik süreçler üzerine yoğunlaşarak çeşitli alanlarda uzmanlaşmıştır. Eğitimini tamamladıktan sonra çocuklar, ergenler ve yetişkinlerle yürütülen bireysel gelişim süreçlerine ilgi duymuş ve bu doğrultuda çok sayıda eğitim programına katılmıştır. Oyun terapisi, masal terapisi, çocuk ve ergenlerde Bilişsel Davranışçı Terapi, çocuk değerlendirme testleri eğitimi ve şema terapi eğitimi programlarının süpervizyon aşamalarını tamamlayarak uygulama hakkını kazanmıştır. Özellikle çocukların dünyasını daha yakından anlayabilmek adına oyunlar, hikâyeler ve yaratıcı anlatım teknikleri üzerine çalışmalar yapmış; bu alanda çeşitli kurumlardan uzmanlık belgeleri edinmiştir. Ayrıca çocukların iç dünyalarını daha iyi analiz edebilmek için değerlendirme araçları üzerine kapsamlı eğitimler almıştır. Çalışmalarında bireyin yaşına, gelişimsel özelliklerine ve sosyal çevresine dikkat eden bir yaklaşımla ilerleyen Gençoğlan, her bireyin kendine özgü bir dünyası olduğuna inanır. Bu yaklaşımı doğrultusunda bireyin kendini daha iyi tanımasına ve ifade etmesine yardımcı olacak yöntemler üzerine bilgi birikimini sürekli geliştirmektedir. Mesleki hayatı boyunca birçok özel kurumda görev almış; farklı yaş gruplarıyla çalışarak geniş bir deneyim ağı oluşturmuştur. Katıldığı seminerler, atölyeler ve gelişim programları sayesinde yalnızca mesleki donanımını artırmakla kalmamış, aynı zamanda insan ilişkileri konusunda da derinlemesine bir anlayış geliştirmiştir. Fatmanur Gençoğlan, bireysel gelişimi çok yönlü bir süreç olarak görmekte ve bu sürecin desteklenmesi için yaratıcı yaklaşımları önemsemektedir. Masallar, simgeler ve yapılandırılmış oyunlar gibi araçlarla bireyin kendini ifade etmesine imkân tanıyan yöntemleri kullanmayı tercih eder. Bu sayede özellikle çocuklarla kurduğu iletişim daha doğal ve güven verici bir zemine oturur. Günümüzde mesleki çalışmalarını çocuklar, gençler ve yetişkinlerle birebir görüşmeler yaparak sürdüren Gençoğlan, aynı zamanda ailelerle olan iletişime de büyük önem verir. Aile dinamiklerini göz önünde bulundurarak bireyin yaşamındaki önemli faktörleri değerlendiren bütüncül bir yaklaşım benimser. Fatmanur Gençoğlan, sürekli öğrenmeye ve gelişmeye inanan bir profesyonel olarak, her bireyin potansiyeline ulaşabileceği bir ortam yaratmanın önemine inanmaktadır. Bu doğrultuda edindiği bilgi ve deneyimleri paylaşarak toplumsal farkındalık oluşturmaya katkı sunmaya devam etmektedir.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Popüler Yazılar