Dostluk bireyler için bazen bir çıkmaz sokak gibidir. Dostunu iyi seçebilen insanlar o sokağa girerken kendini en huzur verici yerde hisseder, seçemeyen bireyler ise artık o sokağa bir daha girmemesi gerektiğini acıyla öğrenmiştir. Peki sizce dost, iyi günde mi, kötü günde mi belli olur? Yıllardır dilimizde yer edinen atasözü ‘’Dost kötü günde belli olur’’ der. İnsanlar kötü günlerinde yanında ona destek verecek ve hatta sadece susup birlikte ağlayabileceği bir kişi arar. Kötü günlerde uzatılan el hiçbir zaman unutulmaz ve bireylerin ruhunu iyileştirir. Bu sürekli söylenilen söz, bazen sorgulamadığımız bir cümleye dönüşür. Ama insan, bunu büyüdükçe fark eder. Bireylerin sadece kötü günleri olmaz. Baze de en güzel günlerde en ışık saçtığınız anda birinin yanında olmasını isteyebilirsiniz. Çünkü kurulan güvenli bağ insanların psikolojik iyi oluşu üzerinde etkilidir.
Zaten herkes kötü gününde birini yanında ister. Ama başardığınızda, sevindiğinizde kim sizin için sevinir, kim sizi o kadar insan içinde en yüksek sesle alkışlar: bazen de önemli olan şey budur. Kötü günde gelen destek, yapılması gereken bir görev gibidir. İyi günde yapılan destek ise tamamen içten ve gerçektir. Dost dediğiniz kişiler siz zirveye doğru giderken sizden uzaklaşabilir. Bu uzaklaşma sessiz ve fark edilmezdir. Tam olarak bu da ilk defa girilen ve bir daha girmek istemeyeceğiniz bir çıkmaz sokaktır. Bilinmez ve çoğu zaman fark edilmez. O sokaktan geri çıkarsınız. Bu dost olarak seçtiğimiz insanlar tarafından yarı yolda bırakılmanın başladığı noktadır.
Yok Olan Güven: Üşüten Sokak
Dostlardan gelen darbeler her zaman açık ve net değildir. Baze en ihtiyaç duyduğunuz anda bazen de en mutlu olduğunuz anda dostum dediğiniz kişiye ulaşamazsınız. Bireyler sevilmediği kişiler tarafından darbe alınca yıkılmaz. Ama çok sevdiği, yediği içtiği ayrı gitmeyen, dostum dediği kişiden o darbeyi alınca yıkılır. Çünkü normal bir bağ yoktur aralarında artık güven yıkılmıştır.
Dostluklar iyi günde, kötü günde, hayat değişikliklerinde ve gurbette de sınanır. Gurbet geride bırakılan eksik parçalardır. Tanıdığınız sokakların, evlerin, seslerin yokluğudur. Baze gurbette çıkmaz sokağa girersiniz. Yani sınanırsınız. O sokak size ya çiçeklerle dolu evler, bir kişiyle hep gittiğiniz ve çok mutlu olduğunuz bir kafe; ya da ıssız, baktığınızda içinizi üşüten bir sokak olur. Gurbette birey kalbini dinler. Kiminle konuştuğunda rahatlıyor, kimin bir mesajı bile yanındaymış gibi hissettiriyor. Ve zamanla kimin hayatından siliniyor veya kimi siliyor. Gerçek dostluk artık daha nadir, daha kırılgandır. Çünkü dostluk emek, anlayış, zaman ve vazgeçmemeyi ister.
Gerçek Dostluk
İkili ilişkilerde birbirini seven iki insan birbirlerinin hayatlarını zorlaştırmamalıdır. Çünkü sevgi zorlaştırmak değil aksine kolaylaştırmaktır. Düştüğünde elini tutan, tutamasa yanında kalandır. Sevindiğinde seninle sevinendir, kıskançlık yoktur. Bu da dostlar tarafından hayal kırıklığına uğradıkça öğrenilir. Yani girilen sokağın yolunu ezberlemekle öğrenilir. İlk girdiğinizde unutursunuz oranın çıkmaz sokak olduğunu, tekrar tekrar yolunuz oraya düşer ama sonunda öğrenirsiniz. Bu sebeplerden dolayı dostluk zamanla, emekle öğrenilir ve çoğu zaman da hemen fark edilmez. Bir bakmışsınız ki çok sevdiğiniz kişi artık yanınızda değil, hiç beklenmedik bir kişi artık dostunuz olmuştur.
Benzetmek gerekirse eğer güneşli günde bir anda yağmur yağar ve ardından rengarenk bir gökkuşağına rastlarsınız. Güneş de güzeldi belki ama artık umut gibi doğan renkler karşınıza çıkmıştır. Artık hayatınızda sizinle büyüyen, öğrenen, ondan öğrendiğiniz, birlikte güven bağı oluşturduğunuz dostunuz vardır. Hatta bazen bu dostluklar bir üst kademeye geçer ve aynı kan bağından olmasanız bile kardeş olursunuz. Dostluk zamanla, mesafelerle, kırılmakla, mutluluklarla şekillenir ve sınanır.
Profesör Doktor İlber Ortaylı’nın (aktaran Teke Tek Bilim, 2026) da dediği gibi “Gerçek dostluk ebedidir.” Yani dostluk hiçbir zaman değişmeyen değil her şeye rağmen ayakta kalabilen, hep var olandır. Birçok insanın en değerli varlığı, kalabalıklar arasında olsa bile kendilerini anlayabilen bir kişinin orada olduğunu bilmesidir. Çünkü orada olduğunu bilirse huzurlu ve güvende hisseder.
Sonuç olarak bireylerin hayatlarında hem iyi hem de kötü günleri vardır ve dostluklar bunlarla sınanır. Bu kötü günlere, hayal kırıklıklarına, mutluluklara ve mutsuzluklara rağmen sarsılmamak önemlidir. Bazıları sonbahardaki yapraklar gibi ilk sarsıntıda ağaçtan dökülür, bazıları ise hiç beklenmedik anda ve yerde birden filizlenir. İnsanlar yaşamlarında filizlenen bir kişi ile karşılaşınca çıkmaz sokak o kadar da soğuk değildir. Çünkü fark ederler ki “dost ne iyi günde ne de kötü günde belli olur”. Gerçek dostluk her zaman yanında olan ve hiç bırakmayandır.
KAYNAKÇA
Teke Tek Bilim. (2026, 28 Mart). Gerçek Dostlar Ebedidir. https://youtu.be/EjvkF-7HQOc
