Cumartesi, Şubat 21, 2026

Haftanın En Çok Okunanları

Son Yazılar

Zor Çocukluk Dönemlerinden Başarıya: Psikolojik Sağlamlık ve Ötesi

Çocuklukta zorluk yaşayıp yetişkinlikte “başarılı” görünen insanların hikâyelerinde “çok şey yaşadım ama yılmadım” cümlesi sıklıkla geçer. Aslında “yılmamak” çoğu zaman bir karakter özelliğinden çok daha fazlasıdır; psikolojik sağlamlık olarak adlandırılan bir toparlanma ve uyumlanma sürecidir.

Zorlu çocukluk deneyimleri (ihmal, istismar, yoksulluk, aile içi çatışma, sürekli belirsizlik) vücutta ve zihinde gerçek izler bırakır: alarm sistemi daha kolay çalışır, güven duygusu zedelenebilir, duygu düzenlemek zorlaşabilir. Psikolojik sağlamlık bu izleri sihirli şekilde silmek değil; bu izlerle yaşayabilmeyi, zarar görmeden değil ama parçalanmadan ilerleyebilmeyi mümkün kılan bir dizi beceri ve kaynak geliştirmektir. Yani sağlamlığın hikâyesi “yenilmemek” değil, “yeniden ayağa kalkmayı öğrenmek”tir (Wolke, Zhou, Liu ve ark., 2025).

Bilimsel literatürün son yıllarda özellikle vurguladığı nokta, psikolojik sağlamlığın “tek bir şey” değil, birden fazla alanın birlikte çalıştığı bir yapı olduğudur. Psikolojik sağlamlık, öz-yeterlik, iyi oluş ve duygu düzenleme gibi alanların etkileşimiyle şekillenir. Doğuştan gelen sabit bir özellik olmaktan ziyade zaman içinde inşa edilir; bir kısmı öğrenilir, bir kısmı deneyimle pekişir, bir kısmı ise ilişkiler aracılığıyla güçlenir.

Duygu Düzenleme ve Psikolojik Dayanıklılık

Bu çerçevede sağlamlık süreçlerini anlamada en önemli eksenlerden biri duygu düzenlemedir. Zorlu çocukluk koşulları, bireyin stres tepkisini daha hızlı ve yoğun biçimde harekete geçiren bir uyum düzeni oluşturabilir. Yetişkinlikte bu düzen; eleştiriyi tehdit, ilişkisel mesafeyi terk edilme olarak algılama eğilimi şeklinde ortaya çıkabilir. Psikolojik sağlamlık, duygunun bastırılmasından ziyade tanınması, düzenlenmesi ve bedensel uyarılmanın yönetilmesiyle ilişkilidir. Aynı zamanda düşünsel çarpıtmaların fark edilerek daha işlevsel biçimde yeniden yapılandırılmasını içerir. Nörobiyolojik ve klinik araştırmalar, çocuklukta yaşanan örselenmenin uzun vadeli etkileri kadar, bu etkilerin hangi yollarla düzenlenebileceğini de ortaya koymaktadır (Samson, Newkirk ve Teicher, 2024; Tomoda, Nishitani, Takiguchi ve ark., 2025).

Anlamlandırma ve Benlik Anlatısı

Zorlayıcı çocukluk deneyimleri iki uç anlatıyı besleyebilir: kişinin kendini tamamen “hasarlı” görmesi ya da acıyı inkâr eden bir “dokunulmazlık” algısı geliştirmesi. Oysa psikolojik sağlamlık, bu iki uç arasında daha kapsayıcı bir anlatı kurabilme becerisini ifade eder. Geçmişi yok saymadan, ancak geçmişin bugünü tamamen tanımlamasına da izin vermeden yaşam öyküsünü yeniden anlamlandırabilmek bu sürecin merkezindedir. Bu yaklaşım, bireyin yaşamın farklı dönemlerinde farklı kaynaklara dayanarak işlevselliğini sürdürebildiğini ve bu kaynakların zamanla yeniden örgütlenebildiğini göstermektedir (Wolke, Zhou, Liu ve ark., 2025).

Olumlu Çocukluk Deneyimlerinin Koruyucu Rolü

Araştırmalar, çocukluk döneminde en az bir güvenilir yetişkinle kurulan ilişkinin, aidiyet duygusunun ve destekleyici bir çevrenin, yetişkinlikte ruh sağlığını güçlü biçimde desteklediğini göstermektedir. Kabul edilme, değer görme ve duygusal olarak desteklenme deneyimleri, psikolojik sağlamlığın gelişiminde temel koruyucu faktörler arasında yer almaktadır (Han, Dieujuste, Doom ve ark., 2023).

Öz-Şefkat ve İçsel Düzenleme

Zorlu çocukluk koşulları, bireyin hayatta kalmak için sert ve eleştirel bir iç ses geliştirmesine yol açabilir. Bu iç ses kısa vadede dayanıklılık sağlasa da uzun vadede tükenmişlik, suçluluk ve değersizlik duygularını artırabilir. Öz-şefkat, bu noktada, kendine karşı yargılayıcı olmayan bir tutum geliştirmeyi ve zorlanma anlarında destekleyici bir iç ilişki kurmayı ifade eder. Psikolojik sağlamlık bağlamında öz-şefkat, toparlanma süresini kısaltan ve psikolojik esnekliği güçlendiren temel bir düzenleyici mekanizmadır (Cunha, Sousa, Pereira ve ark., 2025).

Psikolojik Sağlamlığın Çok Boyutlu Yapısı

Psikolojik sağlamlık; sosyoekonomik koşullar, eğitime erişim, destekleyici çevre, ruh sağlığı hizmetlerine ulaşım ve bireysel özelliklerin etkileşimiyle şekillenir. Bu nedenle çocukluk dönemindeki zorlukların otomatik olarak güçlülük yarattığı düşüncesi indirgemeci bir yaklaşımdır. Sağlamlık, bireysel çaba kadar çevresel olanakların da belirleyici olduğu dinamik bir süreçtir (Haczkewicz, Shahid, Finnegan ve ark., 2025).

Sonuç olarak psikolojik sağlamlık; yalnızca ayakta kalabilmek değil, yaşamı sürdürülebilir ve anlamlı kılabilmek için gerekli içsel ve dışsal kaynakları geliştirebilmektir. Bu bakış açısı, bireyin geçmiş deneyimlerini inkâr etmeden, onları dönüştürerek yaşamla kurduğu ilişkiyi güçlendirmesine olanak tanır. Başarıyı yalnızca görünür kazanımlar üzerinden değil, uzun vadeli işlevsellik, duygusal denge ve yaşamla kurulan sağlıklı bağlar üzerinden değerlendirmeyi mümkün kılar.

Kaynaklar

Cunha, O., Sousa, M., Pereira, B., Pinheiro, M., Machado, A. B., Caridade, S., & Almeida, T. C. (2025). Positive childhood experiences and adult outcomes: A systematic review. Trauma, Violence, & Abuse, 26(5), 991–1010.
Haczkewicz, K. M., Shahid, S., Finnegan, H. A., Monnin, C., Cameron, C. D., & Gallant, N. L. (2025). Adverse childhood experiences (ACEs), resilience, and outcomes in older adulthood: A scoping review. Child Abuse & Neglect, 168(Pt 1), 106864.
Han, D., Dieujuste, N., Doom, J. R., & Narayan, A. J. (2023). A systematic review of positive childhood experiences and adult outcomes. Child Abuse & Neglect, 144, 106346.
Samson, J. A., Newkirk, T. R., & Teicher, M. H. (2024). Neurobiological consequences of childhood maltreatment: Clinical and therapeutic implications. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 65(3), 369–380.
Tomoda, A., Nishitani, S., Takiguchi, S., Fujisawa, T. X., Sugiyama, T., & Teicher, M. H. (2025). The neurobiological effects of childhood maltreatment on brain structure, function, and attachment. European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, 275(7), 1939–1958.
Wolke, D., Zhou, Y., Liu, Y., Eves, R., Mendonça, M., & Twilhaar, E. S. (2025). A systematic review of conceptualizations and statistical methods in longitudinal studies of resilience. Nature Mental Health, 3, 1088–1099.

Tabarek Tansel
Tabarek Tansel
2018 yılında Uludağ Üniversitesi Psikoloji ve Sosyoloji bölümlerinden çift anadal programıyla onur öğrencisi olarak mezun olmuştur. 4 ay süren stajını, Uludağ Üniversitesi tarafından görevlendirilerek Macaristan’daki D2 Çocuk ve Gençlik Geliştirme Merkezi’nde tamamlamıştır. Aile danışmanlığı ve çocuk & ergen psikolojisi alanlarında eğitimler alarak, köklü sivil toplum kuruluşlarında ve Sağlık Bakanlığına bağlı birimlerde 5 yıl boyunca dezavantajlı aile ve çocuklarla çalışmıştır. 2022 yılında Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi İnsani Yardım Çalışmaları Yüksek Lisans Bölümü’nü, ilgili sahada çalışan uzmanlara yönelik hazırladığı “İnsani Yardım Alanında Psikososyal Müdahale ve Psikolojik Destek” kılavuzu ile tamamlamıştır. Suriye krizi ve 6 Şubat 2023 depremi sırasında sınır bölgelerinde çalışarak aile içi dinamiklere yönelik özgün ve derin bir yaklaşım geliştirmiştir. 2025 yılında Üsküdar Üniversitesi Çocuk Gelişimi Yüksek Lisans Programı’ndan “Hassas Ebeveyn Gruplarında Geliştiren Bakım Göstergelerinin İncelenmesi: Bir Afet Bölgesi Örneği” başlıklı teziyle mezun olmuştur. 2023 yılından bu yana dezavantajlı kadın, çocuk, ergen ve ailelere yönelik psikososyal destek projeleri yazan ve uygulayan Tansel; hâlen Hatay Psikologlar Derneği’nde Projeler Koordinatörü, Berikan Çocuk Yayınevi’nde Genel Yayın Yönetmeni ve Hacı Bayram Veli Üniversitesi’nde Proje Danışmanı olarak görev yapmaktadır. Gelişim Psikolojisi alanında doktora yapmaya hazırlanan Tansel’in yayımlanmış çalışmaları şunlardır: İnsani Yardım Çalışmalarında Psikososyal Müdahale – Tamga Sosyal Bilimler Dergisi (2023) İdil ve Tuna’nın Maceraları / 3 Kitaplık Set – Berikan Çocuk Yayınevi (2023) Güle Güle Dostum Bez – Berikan Çocuk Yayınevi (2024) Ersin Amca – Berikan Çocuk Yayınevi (2025)

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Popüler Yazılar