Bauman’ın ‘Akışkan Aşk’ teorisine göre, bireyler bağlanma ve bireysellik arasında kalarak kendilerini sürekli başka bir ilişki içerisinde bulmaktadır. Bunun sebebi, bireylerin bireyselliğe olan düşkünlüğüyle birlikte partnerleriyle derin bağlar kurmaktan kaçınması ve dolayısıyla romantik bir ilişki için gerekli beklentileri karşılıklı olarak sağlayamamalarıdır. Romantik ilişkilerin de bir yatırım olarak görüldüğü günümüz dünyasında, kişilerin ilişkilerine yaptıkları maddi ve manevi yatırımları ‘gider’ kategorisinde sınıflandırması, bireylerin romantik ilişkilere bakış açısını negatif algılamalarına yol açmaktadır. Matematiksel olarak, romantik bir ilişkinin sağlam temeller üzerinde kurulabilmesi için ‘gelir-gider’ dengesinin sağlanması önemlidir.

Burada bulunan bir diğer çelişki, toplumsal cinsiyet rolleriyle yeni dünya romantik ilişki anlayışının örtüşememesidir. Heteroseksüel bir ilişkinin toplumsal cinsiyet rollerine göre ‘erkek partner güç ve para, kadın partner duygusal depo ve maneviyat’ anlamına gelirken, günümüz dünyasının şartlarında işler tam olarak böyle gitmeyebilir. Bu uyuşmazlık sebebiyle ilişkiler daha yüzeysel ve kısa süreli olmaya devam etmektedir. Başka bir konu ise, tüketen ve hatta bunu israfa gidecek derecede çılgınca yapan, asla doymayan bir dünyaya dönüşmeye başlamasıdır. İlişkilerin hızla tükenmesi ve bu denli kırılgan yapıda olması, bu tüketim çılgınlığının bir parçası olma yolunda hızla ilerlemektedir. Kişilerin yetişkinliğe geçiş sürecinin uzaması, yani eğitim ve çalışma hayatına geçiş sürecinin uzaması, ciddi ilişkilerin düşünülebilmesi adına etkili bir handikap oluşturmaktadır.

Sonuç olarak, günümüz romantik ilişkilerinin giderek daha yüzeysel ve kırılgan bir yapıya bürünmesi yalnızca bireysel tercihlerin değil, aynı zamanda modern yaşamın sosyal, ekonomik ve kültürel dinamiklerinin bir yansımasıdır. Bireyselleşmenin artması, tüketim kültürünün insan ilişkilerine de sirayet etmesi, toplumsal cinsiyet rollerindeki dönüşüm ve yetişkinliğe geçiş süreçlerinin uzaması; bireylerin ilişkilere yüklediği anlamı yeniden şekillendirmektedir. Ancak tüm bu değişimlere rağmen insanların ait olma, anlaşılma ve sevme-sevilme ihtiyacı varlığını sürdürmektedir. Bu nedenle asıl mesele, ilişkilerin neden kısa sürdüğünden çok, modern dünyanın sunduğu koşullar içerisinde derin bağlar kurmanın nasıl mümkün olabileceğini sorgulamaktır. Çünkü romantik ilişkiler, yalnızca bireysel tatmin sağlayan geçici deneyimler değil; emek, sorumluluk, karşılıklı fedakârlık ve süreklilik gerektiren sosyal bağlardır. Akışkan bir dünyada kalıcı ilişkiler kurabilmek ise belki de günümüz insanının karşı karşıya olduğu en önemli duygusal meydan okumalarından biridir.